1 อาทิตย์กับสภาพจิตใจที่อ่อนแอ
ก.พ. 15, 2010 iNumsai Life
ภายใน 1 อาทิตย์ที่ผ่านมานี้มีเรื่องวุ่นวายต่างๆมากมาย ทั้งดีและร้าย คละเคล้ากันไป แต่สิ่งที่ที่ทำเสมอๆในทุกๆวันนั่นคือการร้องไห้ สำหรับอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เป็นการร้องไห้เยอะที่สุดติดต่อกันเท่าที่เคยทำมา ทั้งเสียใจและดีใจ ไม่ว่าจะเป็นใน
- กรณีเพื่อนคนนึงเป็นมะเร็งสมองที่จะต้องผ่าตัดแล้วอาการทรุดเข้าICU เราเองก็พยายามช่วยจนสุดแรง แต่หมอก็บอกโอกาสเหลือน้อยมาก 12% เท่านั้น นั่นทำให้ผมอดที่จะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ว่าอยู่ดีๆ เืพ่อนเราคนนึงจะรีบด่วนจากเราไปขนาดนี้เลยหรอ ถึงแม้จะไม่สนิทอะไรมากมาย แต่มันก็เป็นเพื่อนของเราคนนึงนะ แต่แล้วปาฏิหารย์ก็มีจริง ด้วยแรงใจที่เพื่อนๆนั้นส่งไปให้ ด้วยความจริงใจต่อเพื่อนที่มี ก็บังเกิดผลเพื่อนคนนี้ได้ฟื้นขึ้นมา แล้ว ณ ตอนนี้ และได้เตรียมตัวที่จะไปผ่าตัดที่อเมริกาแล้ว หายไวๆ ผ่าตัดให้สำเร็จนะ
- ก็ยังคงเป็นในเรื่องเพื่อนอีกเหมือนเดิม แต่ขอแยกออกไปเป็น 2 กรณีด้วยกันนั่นคือ อันแรก การที่เราร้องไห้ ด้วยความปลื้มปิติซึ้งใจในความเป็นเพื่อนที่พวกมันได้มอบให้ อาจจะเป็นเพราะใกล้จะจบม6แล้วด้วย ทำให้ความรู้สึกและความสัมพันธ์นี้แนบแน่นขึ้นไปอีก จนบางครั้งมิอาจจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลยว่ารักมันมากแค่ไหน
- เพื่อนในกรณีที่ 2 ที่ร้องไห้ เพราะเสียใจหวะ ที่แบบจะจบแล้ว แล้วมึงมาทำแบบนี้กับกุใช่มั๊ยอารมณ์ประมาณนี้ แบบว่าจะจากกันไปด้วยดีเลยไม่ได้เลยหรอไง ต้องมาทำแย่ๆใส่กุอีก เสียความรู้สึกหวะสำหรับเราซึ่งเป็นคนที่เสียสละมากที่สุดคนนึงในห้อง ขอถามว่า กุยังเสียสละให้กับมึงไม่พออีกหรอ
- เรื่องนี้เป็นกรณีค้างคามานานนม รุ่นน้องที่มีแต่ทำให้เสียอารมณ์กับการไร้ซึงความรับผิดชอบอันใดทั้งสิ้นทั้งปวง ที่ต้องให้มานั่งด่านั่งว่าทุกครั้งที่เจอหน้าไป
- ครอบครัว กับการที่เราไม่เคยได้รับซึ่งสิ่งที่คนอื่นเค้าได้รับกัน ความยุติธรรมซึ่งไม่เคยจะมีในโลกนี้ ความน้อยเนื้อต่ำใจ ก็ได้บังเกิดขึ้นตลอดมา การกดดดัน บ่น จึงเป็นความทุกข์ที่ฝังลึกในใจเสมอมาว่าทำไมเราไม่เป็นอย่างครอบครัวของคนอื่น แต่ในความโชคร้ายก็ยังพอเห็นแสงซึ่งเกิดขึ้นจากตัวเราเอง เพราะจากกรณีนี้ทำให้เราแข็งแกร่งมากกว่า บุคคลทั่วไป แต่สำหรับในอาทิตย์นี้คงไม่ใช่
และทั้งหมดทั้งปวงนี้เป็นปัญหาที่รุมเร้าจิตใจเสมอมาตลอด 1 อาทิตย์เต็ม ปวดหัว ปวดสมอง นอนดึกตลอดมาทุกคืน เฝ้าฝันคิดถึงแต่เพื่อนๆที่ทำให้เรานั้นได้แต่ิยิ้มหัวเราะเฮฮาได้ทุกวี่ทุกวัน แม้แต่ในฝันก็ยังตามมาทำให้เรานั้นได้มีความสุข เพื่อเป็นการชดเชยในความจริงอันแสนจะโหดร้าย ซึ่งเราต้องก้าวผ่านมันไปให้ได้ พรุ่งนี้ยังมีเสมอถ้าเรายังไม่ตาย จงทำทุกวินาทีของเราให้มีค่าทำเพื่อคนอื่น ทำเพื่อคนที่เค้าเห็นค่าของเรา คนที่เค้าต้องการเรา ประเทศชาตินี้ต้องการคนทำความดีอีกเยอะ จงทำเข้าไป ทำในสิ่งที่ไม่ิผิดทำนองคลองธรรม ไม่ผิดกฏหมายก็ทำไปเถอะ แล้วจะรู้ซักวันนึง ถ้าคุณใกล้จะตาย คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลามากที่สุด แต่จะย้อนไปก็ไม่ได้เสียแล้ว เคยมีคนกล่าวกันผมไว้ว่า จะซื้อนาฬิกาแพงๆมาทำไม มันช่วยให้คุณมีเวลาเพิ่มหรอ ผมว่ามันก็เป็นจริงอย่างที่เค้าว่านะ
เพราะชีวิตนี้ยังคงต้องก้าวเดินต่อไป ท้อได้แต่ห้ามถอยเด็ดขาด ถ้าไม่หยุดเดิน จุดหมายจะไกลแค่ไหนก็ไปถึง
ปล.คราวนี้อาจมา งงๆหน่อย เพราะผมก็ งง ตัวเองเหมือนกัน สภาพจิตใจตกต่ำถึงที่สุด
ปล2.อาจได้เขียนนิยายเชิงสะท้อนสังคม จะว่าเอาชีวิตตัวเองมาแต่งก็ได้นะ เพราะชีวิตนี่ก็ frama ได้ใจเหมือนกันเลย ไว้ลองติดตามดูละกันนะ
ปล3.ไอ่วิธีให้กำลังตัวเองที่เคยเขียนๆเอาไว้ในคราวก่อนๆ คราวนี้เอามาใช้ก็ไม่ได้ผลแฮะ เหอะๆ
