[Fic]C|ass Of SoulMate c.3
ก.ค. 27, 2009 Class Of SoulMate
- Chapter 3 -
วันรุ่งขึ้นนาฬิกาสีชมพูบนตู้หัวเตียงส่งเสียงดังขึ้นมา “ กริ๊ง…กริ๊ง…กริ๊ง ” สาวน้อยตื่นขึ้นมาพร้อมกับทำท่าทางบิดขี้เกียจและยื่นมือไปกดปุ่มหยุดเสียงนาฬิกาปลุก ขณะนี้เวลา 7:05 AM เธอค่อยๆลุกจากเตียงหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่และเดินเข้าห้องน้ำไป วันนี้เธอไม่ได้รีบร้อนอะไรสักนิด เสียงน้ำจากฝักบัวไหลลงมากระทบพื้นอย่างเป็นจังหวะต่อเนื่อง กลิ่นลาเวนเดอร์จากแชมพูสระผมเล็ดรอดออกมาจากห้องน้ำ กลิ่นหอมตลบอบอวนไปทั่วห้องของเธอ
……….เวลาผ่านไปได้สักพัก……….
สาวน้อยร่างเล็กเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนู เธอเดินไปหยิบชุดนักเรียนที่แขวนไว้อยู่หน้าตู้เสียงผ้าของเธอมาสวม เธอนั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วหยิบไดร์มาเพื่อจะเอามาเป่าผมที่ยังคงเปียกอยู่
“ …ฟรูๆๆๆๆๆ…”
เสียงเครื่องเป่าผมของเธอดังขึ้นเป็นเสียงยาวออกไป ลมที่ออกจาเครื่องเป่าผมทำให้ผมที่เปียกอยู่นั้นพลิ้วไว้ไปมาพร้อมกับหวีผมไปด้วย กลิ่นลาเวนเดอร์ยังคงหอม
ฟุ๊งอยู่ทั่วห้อง จากนั้นเธอก็หยิบกระเป๋าแล้วเดินลงไปข้างล่าง
“ อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณแม่ ” สาวน้อยทักทายคุณแม่ของเธอพร้อมกับยิ้มให้
“ ตื่นแล้วหรอจ๊ะ….แม่นึกว่าจะนอนขี้เซาเหมือนตะก่อนสะแล้ว ” แม่ของเธอพูดประชดเธอ
“ ฮ่วยย…หนูไม่ใช่เด็กแล้วนะค่ะ ” เธอทำหน้าบูดๆเบี้ยวๆเพราะไม่พอใจที่แม่ของเธอพูดประชดเมื่อกี้
“ เอ้า…รีบกินแล้วก็รีบไปเรียน เดี๊ยวก็สายหรอก ? ” แม่ของเธอพูดขึ้น “ คร่า ” เธอรีบกินอาหารที่ได้เตรียมไว้บนโต๊ะ “ อิ่มแล้วค๊าบบ…หนูไปเรียนและนะค่ะ ” สาวน้อยเดินไปใส่ถุงเท้า รองเท้าและเปิดประตูออกไป วันนี้ท้องฟ้าครึ้มๆมีทีท่าว่าฝนจะตก เธอจึงหยิบร่มจากตระกร้าข้างๆตู้รองเท้าแล้วก้าวเดินออกไป……
เวลานั้นเองก็มีเสียงตะโกนเรียกชื่อเธอมาจากข้างหลังของเธอ “ …ซอ…จัง…. ” เธอหันหลังกลับไปหาต้นทางของเสียงนั้น ภาพที่เธอเห็นเป็นผู้ชายกำลังโบกมือให้กับเธออยู่แต่เธอจำไม่ได้ว่าคนๆนั้นเป็นใคร ? เธอจึงเดินเข้าไปใกล้ชายคนนั้นพร้อมทำหน้าเอะใจเล็กน้อย
“ เป็นอะไรไป จำพี่ไม่ได้หรอไง ” ชายคนนั้นถามเธอ
“ เอ่ออ…?? ” เธออุทานขึ้นและแล้วก็นึกขึ้นได้ “ อ่อ…พี่ยูอิจินี่เอง ”
“ นึกว่าจะจำพี่ไม่ได้สะแล้ว….แอบน้อยใจแล้วนะเนี่ยยย ”
“ อะไรกันเล่า…ก็หนูไม่ได้เจอพี่ตั้งปีนึงเลยนะ ” สาวน้อยทำหน้าดุดันใส่พี่ยูอิจิแล้วก็พูดต่อไปว่า
“ ก็พี่อะหนีไปเรียนที่ออสเตเรีย แล้วไม่ยอมมาบอกหนูสักคำเลย ชิ๊สๆ ”
“ โอ๋ๆๆ ก็พี่กลับมาแล้วไง ” พี่ยูอิจิง้อสาวน้อยที่ยังคงหน้าบึ้งอยู่แล้วพูดต่อว่า
“ งั้นเดี๊ยวพี่ไปส่งให้ถึงที่โรงเรียนเลยหละกัน….มาขึ้นมานั่งเลย ”
สาวน้อยยอมอ่อนใจขึ้นมานั่งซ้อนท้ายรถจักรยานของพี่ยูอิจิ
รุ่นพี่ยูอิจิเคยเรียนที่โรงเรียนซันโตถึงมัธยม 4 แล้วก็ลาออกไปเรียนต่อที่ออสเตเรียหนึ่งปีและกลับมาเรียนต่อที่ซันโตเหมือนเก่า เราสองคนสินทสนมกันเหมือนกับเป็นพี่เป็นน้องกันเลยทีเดียว
ตอนนี้ทั้งคู่ได้มาถึงหน้าโรงเรียนนาคันซา
“ เอ๊ะ..!! ทำไมวันนี้มันแปลกๆ ” พี่ยูอิจิอุทานขึ้นมาและพูดต่อไปว่า
“ พวกเขามุงดูอะไรกันอะ..!! ทำไมคนเต็มไปหมดเลย หรือว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น “
เกิดอะไรขึ้นกับโรงเรียนนาคันซาแห่งนี้ ……………
แล้วพวกเขามุงดูอะไรกัน …………………………….

To Be Continuous >>> Chapter 4

กรกฎาคม 27th, 2009 at 19:06
สนุกดี
แต่สั้นไปหน่อยนะ
เกรียนนนน
555+
แต่งต่อไปนะจ๊ะ
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
กรกฎาคม 27th, 2009 at 19:42
มดขึ้นฟิค อ่ะค๊ะ
ม่ะรู้ทัมมัย
ลูกสาวว
ฮ่า ๆๆๆ
ป.ล.กุลืมจิงๆนะคะว่าเคยอ่านตอนนี้ตั้งนานแล้ว- -*
กรกฎาคม 28th, 2009 at 20:59
เจ๋งดี
แต่ช่วยลงทียาวๆเด๊ะ
อ่านแปปเดียวจบละ
กรกฎาคม 28th, 2009 at 21:00
กว่า จะ อัพ
- – นาน จน ลืม เนื้อเรื่องไปแล้ว เฮียอั้นนนน คั้บ
5555555+
กรกฎาคม 28th, 2009 at 21:24
เฮ้อ
ตอนนี้สั้นอะ
ไม่จุใจเลย
อัพเดทต่อไวๆนะอั้น
เอาใจช่วย
กรกฎาคม 28th, 2009 at 22:08
อายอั้น
เมิงช่วยแต่งอย่าให้กุค้างดิ๊
กรกฎาคม 29th, 2009 at 21:51
สั้นมากค้าฟฟฟฟฟฟฟฟ
แล้วก้นานมากด้วยกว่าจามาเนี่ย
ลืมของเก่าหมดพอดีๆๆ
T^T
สิงหาคม 5th, 2009 at 23:02
ฮ่าเห็นด้วยกับคหข้างบน
กว่าจะอัพ ลืมมเรื่องไปเลย ต้องย้อนกลับไปอ่านใหม่
ไม่เป็นไร
แต่งสั้นนตลอด 55555+
แล้ววแบบ คาให้สงสัย??
อัพตอน 4 แล้ววมาบอกด้วยนะอั้นนน
สิงหาคม 26th, 2009 at 17:22
หนุกมากๆ รอตอนต่อไปอยู่ ออกเร็วๆหน่อยดิ
ตื่นเต้น !!
ปล.จะว่ามั๊ยเนี่ย ถ้าทั้งหมดที่กล่าวมา เราซุย 555+
ล้อเล่น !!
ตุลาคม 1st, 2009 at 14:34
อ่านสนุกดีครับ เดี๋ยวขอตามไปอ่านต่อก่อน
ตุลาคม 8th, 2009 at 21:15
สั้นไปไหนเนี่ย – -